به گزارش کردپرس، مجمع سلامت و ایمنی کار ترکیه (İSİG) در بیانیه‌ای اعلام کرد که در سال ۲۰۲۵ در ترکیه دست‌کم ۹۴ کودک کارگر هنگام کار جان باخته‌اند؛ آماری نگران‌کننده که نشان‌دهنده تشدید کار کودک و افزایش مرگ‌ومیر در بخش‌های کشاورزی، صنعت، خدمات و ساخت‌وساز است.

در بیانیه‌ای که در وب‌سایت رسمی مجمع سلامت و ایمنی کار ترکیه منتشر شده، این اطلاعات ارائه شده است:

«بر اساس داده‌های ما که ۷۱ درصد آن از رسانه‌های ملی و ۲۹ درصد از خانواده‌ها، همکاران و رسانه‌های محلی به دست آمده، در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۹۴ کودک کار جان خود را از دست داده‌اند.

در ۱۳ سال گذشته شمار کودکانی که هنگام کار جان باخته‌اند به ۸۳۶ نفر رسیده است.

در ترکیه مرگ کودکان کار پنهان می‌شود. وقتی به آمار وب‌سایت وزارت کار و تأمین اجتماعی نگاه می‌کنیم، به‌طور رسمی هر سال مرگ ۱۳ تا ۱۴ کودک ثبت می‌شود و این مرگ‌ها بازتابی پیدا نمی‌کند.

اما بر اساس داده‌های ما در ۱۳ سال گذشته، به‌طور میانگین هر سال ۶۳ تا ۶۴ کودک جان خود را از دست داده‌اند.

این وضعیت در دو سال اخیر وخیم‌تر شده است. در سال ۲۰۲۴، ۷۱ کودک جان باختند اما امسال این رقم به ۹۴ نفر رسیده که وضعیت کار کودکان را به‌روشنی نشان می‌دهد.

در سال ۲۰۲۵، در بخش کشاورزی ۳۱ نفر، در صنعت ۲۷ نفر، در خدمات ۲۰ نفر و در ساخت‌وساز ۱۶ کودک کار جان باختند.

در بخش کشاورزی صدها هزار کودک به‌عنوان کارگر فصلی، کارگر مهاجر، کارگر مزارع، چوپان و کارگر جنگل کار می‌کنند.

در بخش صنعت نیز ده‌ها هزار کودک در کارگاه‌های زیرپله‌ای، آتلیه‌ها و شهرک‌های صنعتی سازمان‌یافته در حوزه‌های فلز، چرم و شیمی به کار گرفته می‌شوند.

در بخش خدمات، ده‌ها هزار کودک به‌عنوان پیک موتوری، فروشنده در مراکز خرید و رستوران‌ها و همچنین در خیابان‌ها به‌عنوان واکس‌زن، دستفروش و جمع‌آورنده ضایعات کار می‌کنند.

در بخش ساخت‌وساز نیز کودکان با عنوان «شاگرد» و «کمک‌کار» به‌عنوان گچ‌کار و بنا به کار گرفته می‌شوند، اما باری به سنگینی بزرگسالان حمل می‌کنند.

نزدیک به ۳ میلیون کودک در ترکیه مشغول به کار هستند.

همچنین کودکانی وجود دارند که تحت عنوان «ادغام در نظام آموزشی» کار می‌کنند.»

وزیر آموزش‌وپرورش، یوسف تکین، این واقعیت را چنین بیان کرد: «در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵، در ۳ هزار و ۹۵۴ دبیرستان فنی‌وحرفه‌ای، یک میلیون و ۵۳۶ هزار دانش‌آموز و در ۴۰۸ مرکز آموزش حرفه‌ای (MESEM) نیز ۴۲۰ هزار دانش‌آموز داریم.»

این بدان معناست که نزدیک به ۲ میلیون دانش‌آموز تحت عنوان آموزش، به کار گرفته می‌شوند و از میان آن‌ها حدود ۷۶۵ هزار نفر در کارگاه‌ها به‌عنوان کارگر کار می‌کنند. به‌طور خلاصه، در ترکیه در بخش‌های مختلف نزدیک به ۳ میلیون کودک کار می‌کنند و حوادث کاری، خشن‌ترین نتیجه این واقعیت است.

از میان ۹۴ کودک کارگری که جان باخته‌اند، ۱۳ نفر دختر و ۸۱ نفر پسر بوده‌اند.

۲۶ نفر ۱۴ ساله یا کمتر و ۶۸ نفر در بازه سنی ۱۵ تا ۱۷ سال بوده‌اند.

همچنین ۵ نفر از این کودکان مهاجر بوده‌اند (۴ سوری و ۱ افغان).

از ۳۱ کودکی که در بخش کشاورزی جان باخته‌اند، ۱۹ نفر کارگر و ۱۲ نفر فرزندان کشاورزان بوده‌اند که بدون دستمزد در کنار خانواده خود کار می‌کرده‌اند.

در مراکز MESEM مرگ ۶ دانش‌آموز ثبت شده است: محمد کندیرجی، آردا دیرمیلی، یاغیز ییلدیز، شرف‌الدین باشاریر، آلپرن اویگون و آردا سیلاحلی.

به این ترتیب، از سپتامبر ۲۰۲۳ تاکنون شمار کودکانی که در مراکز MESEM جان باخته‌اند به ۱۸ نفر رسیده است.

همچنین ۷ دانش‌آموز دبیرستان‌های فنی‌وحرفه‌ای (MTAL) هنگام کارآموزی جان خود را از دست داده‌اند.

مرگ ۵ کودک در شغل پیک موتوری

در سال‌های اخیر شغل پیک موتوری نیز به یکی از عوامل مرگ کودکان تبدیل شده و ۵ کودک در این شغل جان باخته‌اند.

تصادفات جاده‌ای و حوادث مربوط به سرویس‌ها از مهم‌ترین دلایل مرگ کودکان کار هستند.

کودکان کارگر فصلی در مینی‌بوس‌های شلوغ و روی تریلرهای تراکتورها جان خود را از دست می‌دهند.

قطع عضو (در بخش‌های فلز و نساجی)، سقوط از ارتفاع (در ساخت‌وساز) و خفگی از دیگر دلایل مهم هستند.

کودکان کارگر فصلی برای نوشیدن و شست‌وشو آب را از کانال‌ها تهیه می‌کنند و در همین کانال‌ها غرق می‌شوند.

انفجار، آتش‌سوزی و خشونت

امسال انفجار و آتش‌سوزی نیز به‌عنوان یکی از دلایل مهم مرگ مطرح شده است.

کودکانی هستند که در کارگاه‌ها بر اثر سوختن با مواد قابل اشتعال یا گرمای شدید جان خود را از دست داده‌اند.

همچنین خشونت فیزیکی و روانی در محیط‌های کاری بخشی از زندگی روزمره این کودکان است.

بیشترین موارد مرگ در شهرهایی مانند ختای، اورفا (ریحا)، مرسین، غازی‌عنتاب (دیلوک)، قونیه و استانبول رخ داده است.

بیشتر کارگران فصلی که در شهرهای مختلف کار می‌کنند، از اورفا و دیگر شهرهای کردستان ترکیه می‌آیند.»