به گزارش کردپرس و بر اساس گزارش رسانههای بینالمللی، روز سهشنبه نیروهای دولتی سوریه و یگانهای نیروهای دموکراتیک سوریه در محور دیرحافر و مسکنه در شرق حلب به تبادل آتش مستقیم پرداختند. اگرچه در این مرحله تلفاتی گزارش نشده، اما هر دو طرف یکدیگر را به گلولهباران، حملات پهپادی و استفاده از راکت متهم کردهاند. ارتش سوریه این منطقه را رسماً «منطقه نظامی بسته» اعلام کرده و از تمامی گروههای مسلح خواسته است به شرق رود فرات عقبنشینی کنند.
اتهامهای متقابل و جنگ پهپادی
نیروهای تحت امر کردها اعلام کرده است که نیروهای دولتی با پهپادهای انفجاری، توپخانه و راکت روستاهایی در جنوب دیرحافر را هدف قرار دادهاند. در مقابل، تلویزیون دولتی سوریه و خبرگزاری سانا مدعیاند که نیروهای کرد از مناطق تحت کنترل خود، بهویژه از دیرحافر و مسکنه، پهپادهای انفجاری به سمت مناطق دولتی و حتی داخل شهر حلب شلیک کردهاند.
ارتش سوریه همچنین SDF را متهم کرده که با تجمیع نیرو و تخریب دستکم سه پل ارتباطی میان مناطق تحت کنترل دو طرف، در حال آمادهسازی برای عملیات نظامی جدید است. SDF این اتهامها را رد کرده و گفته هیچ آرایش غیرعادی نظامی در منطقه وجود ندارد.
پایان نبرد شهری در حلب، آغاز جبههای جدید
این تحولات پس از آن رخ میدهد که درگیریهای شدید هفته گذشته در محلههای کردنشین شیخ مقصود و اشرفیه حلب، به کشته شدن نزدیک به بیست نفر و آوارگی بیش از ۱۴۰ هزار غیرنظامی انجامید. در نهایت، با یک توافق آتشبس، نیروهای SDF از این محلهها عقبنشینی کردند و دمشق اعلام کرد کنترل کامل این مناطق را در دست گرفته است. اکنون بخشی از آوارگان در حال بازگشت به محلههای ویرانشده خود هستند.
بنبست سیاسی؛ ریشه بحران
در راس این بحران، بنبست در اجرای توافق مارس ۲۰۲۵ قرار دارد که بر اساس آن قرار بود نیروهای دموکراتیک سوریه تا پایان سال ۲۰۲۵ در ارتش ملی سوریه ادغام شود. اختلافها بر سر ساختار فرماندهی، سرنوشت نیروهای مسلح کرد و نقش گروههایی که پیشتر تحت حمایت ترکیه بودند، عملاً این روند را متوقف کرده است.
کردها میگویند دمشق به تعهدات خود پایبند نبوده و از فضای مذاکرات برای فشار نظامی و حذف دستاوردهای خودگردانی استفاده میکند. مقامهای اداره خودگردان شمالشرق سوریه حتی دولت آمریکا را نیز به ابهام و سکوت در برابر اقدامات دمشق متهم کردهاند.
نگرانی از گسترش جنگ در شمالشرق سوریه
تحلیلگران و ناظران میدانی هشدار میدهند که تنش کنونی، خطر گسترش درگیری به سراسر شمالشرق سوریه را در پی دارد؛ منطقهای که SDF با دهها هزار نیروی مسلح، بزرگترین بازیگر غیردولتی آن محسوب میشود. همزمان، اعتراضات گسترده کردها در شهرهایی مانند قامشلو علیه عقبنشینی از حلب و آنچه «تبانی دمشق، آنکارا و بیعملی واشنگتن» خوانده میشود، شدت گرفته است.
ایالات متحده، که هم با SDF و هم با دولت جدید دمشق روابط نزدیکی دارد، خواستار خویشتنداری و بازگشت به میز مذاکره شده، اما تحولات میدانی نشان میدهد که مسیر بحران بیش از آنکه دیپلماتیک باشد، در حال نظامی شدن است.
آنچه در شرق حلب جریان دارد، صرفاً یک درگیری محدود نیست؛ بلکه نشانهای از شکست روند ادغام سیاسی-نظامی کردها در ساختار جدید سوریه و آغاز مرحلهای پرمخاطره است که میتواند آینده توازن قدرت در شمال سوریه و سرنوشت خودگردانی کردها را بهطور جدی تحت تأثیر قرار دهد.

نظر شما