به گزارش کردپرس، همزمان با ادامه عملیات حفاری در قلعه تاریخی بای در جولمرگ (حکاری) که ۳۶ سال است به روی عموم بسته شده، چرای دام در مراتع اطراف این قلعه نیز ممنوع اعلام شده است. شهروندان ضمن انتقاد از نبود شفافیت درباره اهداف این پروژه، از تخریب گسترده محیطزیست و محدود شدن دسترسی به مراتع منطقه خبر میدهند.
عملیات حفاری در قلعه تاریخی بای، واقع در ۷ تا ۸ کیلومتری مرکز جولمرگ (حکاری)، همچنان ادامه دارد. گفته میشود این قلعه بین سالهای ۱۲۰۰ تا ۵۵۰ پیش از میلاد ساخته شده است.
این قلعه که از سال ۲۰۰۶ با ایجاد یک نقطه دیدهبانی برای نیروهای ویژه پلیس و ارتش به منطقهای نظامی تبدیل شده، در طول ۳۶ سال گذشته به روی عموم مردم بسته بوده است. در حالی که عملیات حفاری ماههاست در این محل ادامه دارد، جزئیات آن از افکار عمومی پنهان مانده و همزمان نگرانیها درباره تخریبهای زیستمحیطی در منطقه افزایش یافته است.
تصاویر منتشرشده نشان میدهد که در نتیجه فعالیتهای حفاری، جادههایی در محدودهای وسیع احداث شده، بخشهایی از صخرهها تخریب شده و ساختار طبیعی منطقه آسیب جدی دیده است. همچنین گزارش شده که این عملیات با استفاده از ماشینآلات سنگین برای مدت طولانی ادامه داشته و حتی کارگران حاضر در محل نیز از هدف اصلی حفاری بیاطلاع بودهاند.
ممنوعیت چرای دام
ساکنان منطقه اعلام کردهاند که مراتع اطراف قلعه بای، جایی که پیشتر دامهای خود را در آن به چرا میبردند، اکنون ممنوعه اعلام شده است. به گفته آنان، با بسته شدن این مراتع دیگر امکان چرای دام وجود ندارد.
شهروندان همچنین تأکید کردهاند که به دلیل رانشهای خاک، جادهسازی و فعالیتهای عمرانی در منطقه کوهستانی محل حفاری، طبیعت منطقه آسیب دیده است. آنان با انتقاد از نبود شفافیت در روند اجرای پروژه، خواستار اطلاعرسانی رسمی درباره ماهیت و اهداف این فعالیتها شدهاند. تاکنون هیچ نهاد رسمی درباره مجری پروژه یا جزئیات آن توضیحی ارائه نکرده است.
پیشینه قلعه بای
قلعه بای دارای پیشینهای کهن و متعلق به عصر آهن است و تاریخ آن به حدود ۱۲۰۰ تا ۵۵۰ سال پیش از میلاد بازمیگردد. این قلعه در جنوب شهر جولمرگ و در فاصله ۷ تا ۸ کیلومتری از مرکز شهر، بر فراز تپهای صخرهای و مرتفع در ارتفاع ۲ هزار و ۲۵ متری از سطح دریا قرار گرفته است.
این دژ در گذشته به عنوان مرکز مدیریت و پایگاه دفاعی امارت جولمرگ مورد استفاده قرار میگرفت. اگرچه بخش عمده ساختار معماری آن تخریب شده، اما در مرتفعترین بخش قلعه هنوز بقایای دیوارهایی ساختهشده از سنگ لاشه و ملات ساروج دیده میشود.
پراکندگی قطعات سفال در محوطه نشان میدهد که این منطقه از عصر آهن تا اواخر قرون وسطی محل سکونت بوده است. از دیگر آثار باقیمانده میتوان به قطعه سنگی با نقش صلیب و تزئینات مختلف و همچنین نقشهای کندهکاریشده به شکل لاله وارونه روی صخرهها اشاره کرد.
این قلعه سالهاست به عنوان منطقه پایگاه نظامی مورد استفاده قرار میگیرد و از سال ۲۰۰۶ نیز یک مرکز دیدهبانی نیروهای ویژه در آن ایجاد شده است. بازدید عمومی از قلعه بای طی ۳۶ سال گذشته ممنوع بوده است.
نظر شما